Shine the light upon me again
For I have spoken many words.
Words that fly frequently past the ears
Of the muopic individual.
Dreams of a nation nourished in time,
Left to die upon a desert of lies.
I’m trying to incite a riot within
‘coz all is broken and barren
Beneath the surface of skin.

See, the cancer is in us.
Look away and all is over.
Undivided, undecided man…

Would you let me in
Before it;s too late to live?
Break away from comfort
And security and skin

Within us is the enemy.

Comfort breeds the lazy in a bed.
Sores are bleeding cold indifference.
Seek into the hours of your life.
Have you ever realized the lack of sacrifice?
So tap into the core of your own.
Remember fire burning in your name.
Every moment passes us
Like ashes in the wind
Fleeting away.

Shine the light upon me again,
I wanna break free,
Break free from these chains.
I am locked up in shame now.
Shine the light upon me again
I wanna break free,
Break free from these chains.
I am locked up in
Would you let me in?

Ito ang mga sugat
Kapalaran ng isang nasyon
Iginuhit ng sibilisasyong kanluran
Layuning ibunyag ang katotohanan
Ngunit bitbit nga sandata’t karahasan
Silang naturing bumigkas ng inyong pangalang biniyagan ng inkaruwagan
Unti-unting naglaho ang natutunang kultura
Simulang di pagkilala sa mga sugat
Nalimutan na ang kinagisnang ritmo
Mga instrumento, liriko at tiyempo
Nasaan na nga ba ang mga testamento?
Bukod sa puso

Chorus:
Heto ang mga sugat
Mga sugat ko ‘to
At simulan ang paghilom
Ang pagkilala ko (2x)
Sa mga sugat
Mga sugat mo ‘to
At simulan ang paghilom
Ang pagkilala mo (2x)
Sa mga

Heto and mga sugat
Nakaukit sa kayumanggi kong balat
Tulad sa mgatekstong naisulat sa mga aklat
Buklatin ang kasaysayan ng pagkabigo
Ang sanhi kung ba’t damdamin ay natuyo
Di ba tiwala ngayo’y nawasak sa dilim
Ang pagnanakaw mo ay di narin lihim
Itong kutura ay dapat hilumin
Sakit ng mga _________ alipin
Tila yata naubos na silang
Nagmamahal sa bayan kong Ina
Ating alalahanin ang mga sugat

(Repeat Chorus)

Hilumin mo ako
sa mga galos ko
sa mga galos na natamo (3x)

Hilumin mo ako
sa mga galos ko
sa mga galos kong ito

Hilumin mo ako panahon
Sugat kong matagal nang nabaon (2x)

(repeat chorus)

Dumadaloy sakin
Bawat ilog, lawa at tubig-asin.
Dumadaloy sakin,
Sa tinataglay kong lawak ng himpapawid

Makinig sa pahiwatig ng
Makatang galing sa modernong paraan.
Hanapin ang sariling ligaw
Sa makitid na daan at pagtanaw.
Ang pagmamalay wag na wag pabayaan
Nang makabangon ang perlas ng silanganan.
Isip mo at isip ko
Ginintuang sandata ng pagbabago

Tanong ng kababayan:
Paano makakapag-isip ang walang laman ang tiyan?
Sino ang nagsabi
Na siya ang huhubog sa kinakabukasan

Madalas na ‘di napapansin
Edukasyon ngayon ay kulang sa diin.
Ang ating mga silid aralan,
Ang mga guro nagbebenta na lamang.
Pero di ako susuko sa tanong.
Pag-asa ko’y kakaibat ng aking dunong.
Doon tayo sa malayo tumingin.
Mahalin ang bukas na darating.

Dumadaloy…
Dumadaloy sa akin….
Dumadaloy sa iyo…

Take a piece off my mind.
Look at me with those impenetrable eyes
Blinded by the memories you loathe.
Sing with me against the fourth wall.
“i will be pure and
Immaculately chaste
In the darkness
I will shine
Free from all disgrace.”

Speak. these words will forever
Sail these streets of old.
Make these words your own.
Never again
Never to fall.

Never again should you forget
Every part of you is real.
But when light hits
Your skin reveals your shadow long ago.
Numb and oblivious to the whole
Truth that you are a secret no one knows.
Gift to mother
In her eyes you were home.

Fly away up in the clouds to chase your dreams
They never die, you say.

Sisikat nang muli ang ating araw
Sa nayong may himig ng hanging hinipan ng banal
Tulad ng awit na pumipiglas sa kahon ng kundiman

Madalas ay reklamo lang ang bukambibig
At ‘di makita ang sakit na iyong pasan

May matalas ang dila kung mayroong galaw ng bisig
Paliparin ang malayang isip

Dinggin mo ang tawag ng lupang pinagmumulan
Ng kayamanang ‘di mo rin pala natitikman

Kelan malilinis ang bahid ng dumi
Hindi malaman, pero pag-asa ay inaasam

Isa na namang awit na tutuhog sa marurupok na pusong lanta
Lanta sa diwa at pag-asa ng umaga

Bukas-loob silipin ang sarili
Balat, mukha, mata, dinggin ang huni

Pagkatapos ng ilang taon
Unti-unting aahon

Ang lipi ng lupa na napako sa kahapon
Walang pamagat alay kong alamat

‘di makakahon damdaming naisulat
‘di mo ba naririnig ang tinig ng lahat

Sabay-sabay lumiliyab, sisikat nang muli

Hinahamon muli ang bawat boses
na tumutugon as tawag ng lahi
bawat boses na sinilang noong
dekada nobenta
sariling interes lang daw
ang yong nakikita.
Nababahala ang nakakatanda
Sabi-Sabi nila’y mahina
yaring mga bata.
Laki sa layaw at hindi na handa.
Anong tugon ng kabataan sa
agnitong pagkutya

[chorus]
ang alay mo’y
nilisan na ng panahon
kumilos ng mga ubing
hukayin ang nakalibing na
alay mo.

Sa pagdating ng unos ay lubus na
kinakailangang magtubos
aking dekadang binabatikos.
karanasan ay kapos.
‘Di raw tayo nakasama sa tunay
na pagkilos.
Ngayon, kaya ako’y nagtatala
Bagong kasaysayan aking
ilalathala.
Nang balang-araw mababalikan
ko rin
Sa gunita ang mga kwento ay akin

[chorus]
ang alay mo’y
nilisan na ng panahon
kumilos ng mga ubing
hukayin ang nakalibing na
alay mo.

[bridge]
Naiwan ka na ba?
sabihin mo sa akin ang
layunin mo
Naiwan ka na ba?

[chorus]
ang alay mo’y
nilisan na ng panahon
kumilos ng mga ubing
hukayin ang nakalibin